Dorosłość.

Nawiązując do poprzedniego postu. Tak jak pisałam wdrożyłam to w życie. Mam na koncie swoje pierwsze pudełko, które każdy chwali. Nie odważę się umieścić tutaj zdjęć.

Znalazłam kolejną rzecz, którą chce robić. Bardzo podoba mi się rękodzieło. Zawsze uważałam,że nie mam do tego talentu,ale spróbować można więc próbuje wszystkiego co się da. Rzecz, którą chce robić to wiklina z papieru.  Zobaczymy jak to wyjdzie. Dzisiaj zebrałam potrzebne materiały.

Czas na ten post tytułowy. Tytuł może nie do końca sprecyzowany,ale chyba trafiony. W Polsce osoby dorosłe uznaje się te które skończyły 18 lat. Ja za rok o tej porze będę mieć rocznikowo 18 lat. Czy się czuje na ten wiek? Nie i nie chce mieć tyle lat. Nie dotyczy mnie jeszcze rozpacz z powodu ubiegających lat a lęk. Osoba 18 letnia w pełni odpowiada za swoje czyny, w szybkim tempie zbliża się matura, musi podjąć decyzję co ze sobą zrobi po skończeniu szkoły. Tego się boję. Obecna sytuacja mi jak najbardziej pasuje. Mieszkam z rodzicami nie zawsze się zgadzamy,ale to oni w główniej mierze za mnie i moje decyzję odpowiadają. Boję się,że nie podołam i ich zawiodę.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>